Yol arkadaşı denince aklınıza ilk gelen his ne oluyor?

Bazen saatlerce susup hiç rahatsız olmadığın biriyle yürümek, en uzun sohbetten daha çok şey anlatıyor. Sizce yol arkadaşını asıl yol arkadaşı yapan şey konuşmak mı, yoksa o sessizliği taşıyabilmek mi?